Edith de Meij neemt afscheid tijdens drukbezochte reünie van het Chill Auti Café

al 13 jaar een vertrouwde, veilige uitgaansplek voor jongeren met autisme en/of ADHD

Als ik zaterdagavond even voor half 8 aankom bij jongerencentrum Enter, staan er zeven mensen voor de deur. Een lange jongeman met een knotje op zijn hoofd komt aangeslenterd. Nét voor het afdak blijft hij staan, in de miezer.

Een meisje met rode krullen en slangenleren laarzen – ze heeft duidelijk haar best gedaan om goed voor de dag te komen – steekt haar hand naar hem uit. “Wie ben jij?” Iedereen geeft de jongen een hand en het ijs is gebroken. “Ik ben hier al 12 jaar niet meer geweest,” zegt hij.

Meer jongeren sluiten aan in de rij. Iedereen geeft iedereen een hand. Ik bekijk het van een afstandje. Het meisje kijkt me onderzoekend aan. “Jou heb ik ook nog nooit gezien”, zegt ze. Ik stap naar voren, geef ook alle mensen een hand en vertel dat ik geen oud-deelnemer ben, maar bij vanHouten&co werk. “Ik kan nu jullie namen al niet meer onthouden”, beken ik. “Geeft niks hoor”, zegt een jongen. “Binnen krijgen we een naamsticker.”

Persoonlijke ontvangst

De kerkklok slaat. Half 8. De jongeren worden wat onrustig. Om 19.37 zwaait de deur open. In de hal hangen de gasten hun jassen op. Iedereen krijgt inderdaad een sticker waar ze hun naam op schrijven. En drie consumptiebonnen. “Nee, vanavond hoef je niet te betalen, want het is een reünie en we nemen afscheid van Edith”, zegt de dame aan de picknicktafel. ‘Alexandra’ staat op de sticker op haar trui. Alexandra en jongerenwerker Daphne van Dijk kennen alle gasten bij naam.

“Ik ben net 26 geworden”, vertrouwt een jongen me toe. “Afgelopen zomer was ik voor het laatst bij de barbecue. Volgend jaar mag ik niet meer. Jammer dat er geen caféavond voor 25-plussers is.”

Verboden voor ouders (maar vandaag niet)

“Onze zoon is 28 en sinds vorig jaar woont hij op zichzelf”, vertellen de ouders die hem brengen. Vanavond mogen ze erbij blijven, normaal gesproken is het café verboden terrein voor vaders en moeders. Een andere jongeman zegt dat hij tot corona altijd van de partij was, maar sindsdien nooit meer is geweest.

In de kleine zaal staat Edith klaar om haar gasten te begroeten. Veel jongeren hebben een aardigheidje voor haar meegebracht. Als ze Edith gesproken hebben, halen ze een drankje bij de bar en verspreiden zich over de ruimte.

Chillen, kletsen en spelletjes doen

Een groepje zit te kletsen in de zithoek. De jongeren aan de tafels doen spelletjes. Kaartspellen zijn favoriet: ik zie Uno en Set. Edith schuift aan en speelt een potje mee. In de grote zaal is een groepje aan het biljarten. Daphne’s collega Aylin gaat rond met een schaal bittergarnituur. Daphne loopt achter haar aan met een bord vol dipsausjes.

Daphne neemt het woord om Edith te bedanken voor wat ze de afgelopen jaren heeft neergezet: een uitgaansplek waar jongeren met autisme en/of ADHD elkaar kunnen ontmoeten en zichzelf kunnen zijn. “We hebben ontzettend fijn met je samengewerkt en zetten het Chill Auti Café voort, al zal dat zonder jou wel anders zijn. Laatst heb je hier ontzettend hard gelachen bij een spelletje. Daarom was het niet moeilijk te bedenken wat we voor je moesten kopen.” Edith heeft geen idee welk spel Daphne bedoelt.

“Klootzakken!”, roept ze als het pakje openmaakt. Ze schatert het uit, houdt het kaartspel Klootzakken omhoog en kijkt naar haar zoon en schoondochter: “Hier gaan we thuis ook zó veel lol mee hebben.”

Iedereen kan uitgaan

Namens de gemeente spreekt Ria Frowijn Edith toe. De wethouder van onder meer Onderwijs en Jeugd heeft die middag sinterklaas gevierd met haar familie. “En toen ik hier binnenkwam, had ik hetzelfde gevoel. Het gevoel van familie onder elkaar. Veilig en vertrouwd.” De wethouder vertelt hoe blij de gemeente is met het initiatief van Edith. Want zorgen dat alle kinderen dezelfde kansen krijgen, is makkelijker gezegd dan gedaan. Het Chill Auti Café zorgt dat jongeren met autisme of ADHD óók kunnen uitgaan, net als leeftijdsgenoten.

Op haar beurt bedankt Edith de huidige én voormalige bezoekers van het Chill Auti Café, die ze stuk voor stuk bij naam noemt. En Philippine, die de website in de lucht houdt. En Alexandra, mede-oprichtster van het Chill Auti Café, met wie ze de uitgaansavond de eerste tien jaar samen organiseerde.

“Weet je nog, Alexandra, dat we een manier zochten om onze zoons achter hun schermen vandaan en onder de mensen te krijgen? Toen we ze vertelden over de uitgaansavond, reageerden ze allebei: ‘Daar gaan we dus echt niet naartoe.’ En moet je nu zien.” Dan draagt Edith het stokje letterlijk over aan Daphne en Aylin van Jongerenwerk, in de vorm van biljartkeuen.

Edith: “Zullen we dan nu nog één keer een dansje doen, Alexandra?” De dames spoeden zich naar de naastgelegen ruimte, waar Daphne op hun verzoek het nummer Happy van Pharrell Williams opzet en Edith de volumeknop verder opendraait. Al gauw drommen de jongeren rond de statafel om ook een verzoeknummer aan te vragen.

Coördinator en begeleiders gezocht

Het Chill Auti Café gaat verder en we zoeken nog een nieuwe coördinator. Iemand die één keer per maand op zaterdag het Chill Auti Café in Enter organiseert en de jongeren verbindt en begeleidt. We zoeken ook nog begeleiders. Bekijk de vrijwilligersvacatures om te kijken of het iets voor jou is:

Tekst: Titia Tijmstra