Anderhalf jaar geleden kwamen Jesus en Rosa vanuit Venezuela naar Nederland. Na een jaar in een asielzoekerscentrum in Zutphen kregen ze in november 2025 een appartement in Houten. Een nieuw land, een nieuwe taal en een leeg huis. “We hadden helemaal niets”, vertelt Rosa. “Geen tafel, geen stoelen. Zelfs onze lunch eten was lastig.”
Via VluchtelingenWerk kwamen ze in contact met het DoorGeefLuik. In de winkel mochten ze meubels en andere spullen uitzoeken om hun woning in te richten. “Dat maakte zo’n verschil”, zegt Jesus. “Niet alleen vanwege de spullen, maar vooral door de mensen. Iedereen was ontzettend vriendelijk. Er was zelfs een vrijwilliger die Spaans sprak. Dat gaf meteen een vertrouwd gevoel.”

Volgens Rosa gaat het om veel meer dan meubels. “De vrijwilligers van het DoorGeefLuik lieten ons voelen dat je er niet alleen voor staat. Juist als je opnieuw moet beginnen, is dat heel belangrijk.” Uit dankbaarheid hielpen Rosa en Jesus zelf een week mee bij het DoorGeefLuik. “We wilden iets terugdoen”, vertellen ze.
“We namen spullen aan, hielpen met sorteren en gaven meubels een plek in de winkel.” Inmiddels volgen ze bijna fulltime Nederlandse les om zo snel mogelijk in te burgeren. “De taal leren is nu het allerbelang-rijkste”, zegt Rosa. “Dat helpt ons straks om werk te vinden en echt mee te doen.”
Wat hen het meest opviel? “In Venezuela is vrijwilligerswerk veel minder vanzelfsprekend. Daarom vinden we het bijzonder hoeveel mensen zich hier voor anderen inzetten.” Jesus glimlacht. “Vrijwilligers geven niet alleen spullen. Ze geven je het gevoel dat je welkom bent. Dat vergeten we nooit.”
Het DoorGeefLuik helpt vooral inwoners met een minimuminkomen en nieuwkomers, die worden aangemeld via maatschappelijke organisaties.
Vrijwilligers en bruikbare spullen zijn welkom!
Tekst en foto’s: Milou Oomens.
Dit verhaal verscheen in het blad Vrijwilligers in Houten van de Vrijwilligerscentrale.