Wie komt er schaken in Huis van Houten op woensdagochtend?

Wat een rust hangt er op de vide in Huis van Houten. Het lijkt bijna of er niemand is, maar wie deze ochtend binnenloopt, ziet aan een lange tafel vijf duo’s zitten met schaakborden tussen zich in. Gebogen over hun spel denken ze na met hun kin op hun vuist. Af en toe steekt iemand een hand uit om een stuk te verzetten.  

Zachte muziek klinkt uit de aangrenzende zaal. Daar is de country line dance les in volle gang. “Een speler die een partij verliest, zegt soms dat dat komt door de afleiding van de muziek”, lacht Peter Peters (77). “Of door het geluid van de bezoekers van de bibliotheek op de begane grond. Maar als iemand wint, is het natuurlijk zijn eigen verdienste.”

Jeugdkampioen van nu 88 jaar

De schaakclub telt 15 enthousiaste deelnemers. Deze ochtend zijn er 11 schakers op de vide; 10 mannen en 1 vrouw. “De gemiddelde leeftijd is nu 73 jaar en onze oudste schaker, Gabe, is 88. We zijn wel een beetje een ouwelullenclub aan het worden”, constateert Peter. “Gabe is jeugdkampioen van Zeeland geweest. Hij komt zo nu en dan nog. Eén keer per jaar spelen wij simultaan tegen een goede schaker uit Den Haag.”

Schaken met plezier, zonder verplichtingen

Dit is een laagdrempelige en recreatieve schaakclub, schetst Peter: “Geen verplichtingen: wie kan, die komt. Je hoeft je niet aan of af te melden. Geen klok, geen zetten noteren, geen competitie, geen contributie. Het niveau is gevarieerd, maar je moet wel kunnen schaken om mee te doen. Kun je nog niet schaken? Dan kun je dat beter eerst leren, op dinsdagmiddag bij Piet in de Groeverij.”

De schaakclub is 10 jaar geleden van het Haltnahuis verhuisd naar Huis van Houten. “Tot voor kort wachtten we tot iedereen er was, maakten we een praatje, dronken we een bakkie en daarna deelden we de partijen in. Tegenwoordig lopen mensen gewoon binnen en beginnen te spelen.” Peter heeft het nog niet gezegd, of er komt iemand binnen, die gedag zegt en bij zijn tegenstander aan tafel schuift. “Dat is Henk, die net in Houten is komen wonen en hier eens langskomt.”

Wat vindt Peter zo leuk aan schaken met deze club?

“De ongedwongenheid en vanzelfsprekendheid. Door long covid ben ik een half jaar bijna niet geweest, maar toen ik weer kwam, voelde het alsof ik niet was weggeweest. Je bent hier samen, vaak in stilte. We spelen serieus en zijn op een ontspannen manier met elkaar verbonden. Soms brengt een jarige taart mee en in december hebben we banketstaven bij de koffie.”

Over koffie gesproken, beheerder Najib loopt langs de tafels om te vragen wat iedereen wil drinken. Daarna maakt hij een rondje om de koffie en thee uit te serveren, met een koekje erbij. Hij kent bijna iedereen bij naam. “Allemaal aardige, gezellige mensen hier”, vindt hij.

“O, ik zie dat Else klaar is met haar partij. Je moet haar écht even spreken.” Peter staat op en neemt Elses plaats in aan de schaaktafel. Else (73) schuift bij mij aan. “Ik verlies meestal, maar het is hier wel gezellig”, valt ze met de deur in huis. “Nu net heb ik eindelijk weer eens gewonnen. Voor het eerst in drie jaar, weet ik, omdat dat in mijn dagboek staat.”

Via een krantje bij de club gekomen

Else is pas op latere leeftijd gegrepen door het spel waar ze nu geen genoeg van kan krijgen. “Ik kende de zetten, die heb ik ooit van mijn eerste verkering geleerd. Maar ik had lang geen tegenstander, want mijn man schaakt veel te goed, die had geen geduld met een beginner als ik. In de wachtkamer van de tandarts las ik in een krantje over deze club en nu kom ik hier al 8 jaar. Ik heb veel geleerd van Piet en les gehad van iemand in De Bilt.”

Iets doen dat je heel leuk vindt én een ander helpen

Else schaakte jarenlang met de man van een vriendin. Tot aan zijn dood ging ze elke vrijdag naar zijn verzorgingshuis. “Mooi toch dat ik met iets wat ik zelf zó leuk vind om te doen, ook iets voor een ander heb kunnen betekenen? Ik heb trouwens nog contact met een echtpaar dat hulpbehoevend is en niet meer hier kan komen schaken. Ik help ze soms met praktische dingen, zoals kasten opruimen. Die meneer komt wel eens bij mij thuis een partijtje spelen, dan is hij er toch even uit.”

Hoe Else het vindt als enige vrouw in deze mannenclub?

“Ach, ik ben niet anders gewend. Ik werkte als vrachtwagenchauffeur en in mijn gezin ben ik de enige vrouw. Ik zou het heel leuk vinden als andere mensen dit artikel lezen en zich aansluiten, net als ik toen ik deze club ontdekte in dat krantje bij de tandarts. En ja, het zou fijn zijn als daar weer eens een vrouw bij zit.”

Heb jij vroeger geschaakt en wil je meedoen?

Kom op woensdag van 10 tot 12 uur naar de vide in Huis van Houten, op de eerste etage boven de bibliotheek. Loop vrijblijvend binnen en voel je welkom bij het gevarieerde gezelschap schaakvrienden. Speel (ont)spannende partijtjes en ontmoet andere schakers. De eerste keer krijg je de koffie of thee gratis.

Eerst meer weten?

Bel of mail Peter Peters:
030 637 5546
eentimeout@gmail.com